سورة الفجر 89
به نام خداوند بخشنده مهربان
به سپیده دم سوگند، (1)
و به شبهاى دهگانه، (2)
و به زوج و فرد، (3)
و به شب، هنگامى که (به سوى روشنایى روز) حرکت مىکند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)! (4)
آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمى براى صاحبان خرد نیست؟! (5)
آیا ندیدى پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟! (6)
و با آن شهر «ارم» باعظمت، (7)
همان شهرى که مانندش در شهرها آفریده نشده بود! (8)
و قوم «ثمود» که صخرههاى عظیم را از (کنار) دره مىبریدند (و از آن خانه و کاخ مىساختند)! (9)
و فرعونى که قدرتمند و شکنجهگر بود، (10)
همان اقوامى که در شهرها طغیان کردند، (11)
و فساد فراوان در آنها به بار آوردند; (12)
به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت! (13)
به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است! (14)
اما انسان هنگامى که پروردگارش او را براى آزمایش، اکرام مىکند و نعمت مىبخشد (مغرور مىشود و) مىگوید: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!» (15)
و اما هنگامى که براى امتحان، روزیش را بر او تنگ مىگیرد (مایوس مىشود و) مىگوید: سخللّهپروردگارم مرا خوار کرده است!» (16)
چنان نیست که شما مىپندارید; شما یتیمان را گرامى نمىدارید، (17)
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمىکنید، (18)
و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده مىخورید، (19)
و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادى مرتکب مىشوید)! (20)
چنان نیست که آنها مىپندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود، (21)
و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند، (22)
و در آن روز جهنم را حاضر مىکنند; (آرى) در آن روز انسان متذکر مىشود; اما این تذکر چه سودى براى او دارد؟! (23)
مىگوید: «اى کاش براى (این) زندگیم چیزى از پیش فرستاده بودم!» (24)
در آن روز هیچ کس همانند او ( خدا) عذاب نمىکند، (25)
و هیچ کس همچون او کسى را به بند نمىکشد! (26)
تو اى روح آرامیافته! (27)
به سوى پروردگارت بازگرد در حالى که هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است، (28)
پس در سلک بندگانم درآى، (29)
و در بهشتم وارد شو! (30)
سورة الغاشیة 88
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
آیا داستان غاشیه ( روز قیامت که حوادث وحشتناکش همه را مىپوشاند) به تو رسیده است؟! (1)
چهرههایى در آن روز خاشع و ذلتبارند، (2)
آنها که پیوسته عمل کرده و خسته شدهاند (و نتیجهاى عایدشان نشده است)، (3)
و در آتش سوزان وارد مىگردند; (4)
از چشمهاى بسیار داغ به آنان مىنوشانند; (5)
غذائى جز از ضریع ( خار خشک تلخ و بدبو) ندارند; (6)
غذایى که نه آنها را فربه مىکند و نه از گرسنگى مىرهاند! (7)
چهرههایى در آن روز شاداب و باطراوتند، (8)
و از سعى و تلاش خود خشنودند، (9)
در بهشتى عالى جاى دارند، (10)
که در آن هیچ سخن لغو و بیهودهاى نمىشنوند! (11)
در آن چشمهاى جارى است، (12)
در آن تختهاى زیباى بلندى است، (13)
و قدحهایى (که در کنار این چشمه) نهاده، (14)
و بالشها و پشتیهاى صفداده شده، (15)
و فرشهاى فاخر گسترده! (16)
آیا آنان به شتر نمىنگرند که چگونه آفریده شده است؟! (17)
و به آسمان نگاه نمىکنند که چگونه برافراشته شده؟! (18)
و به کوهها که چگونه در جاى خود نصب گردیده! (19)
و به زمین که چگونه گسترده و هموار گشته است؟! (20)
پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهندهاى! (21)
تو سلطهگر بر آنان نیستى که (بر ایمان) مجبورشان کنى، (22)
مگر کسى که پشت کند و کافر شود، (23)
که خداوند او را به عذاب بزرگ مجازات مىکند! (24)
به یقین بازگشت (همه) آنان به سوى ماست، (25)
و مسلما حسابشان (نیز) با ماست! (26)
سورة الاعلى 87
به نام خداوند بخشنده مهربان
منزه شمار نام پروردگار بلندمرتبهات را! (1)
همان خداوندى که آفرید و منظم کرد، (2)
و همان که اندازهگیرى کرد و هدایت نمود، (3)
و آن کس را که چراگاه را به وجود آورد، (4)
سپس آن را خشک و تیره قرار داد! (5)
ما بزودى (قرآن را) بر تو مىخوانیم و هرگز فراموش نخواهى کرد، (6)
مگر آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و نهان را مىداند! (7)
و ما تو را براى انجام هر کار خیر آماده مىکنیم! (8)
پس تذکر ده اگر تذکر مفید باشد! (9)
و بزودى کسى که از خدا مىترسد متذکر مىشود. (10)
اما بدبختترین افراد از آن دورى مىگزیند، (11)
همان کسى که در آتش بزرگ وارد مىشود، (12)
سپس در آن آتش نه مىمیرد و نه زنده مىشود! (13)
به یقین کسى که پاکى جست (و خود را تزکیه کرد)، رستگار شد. (14)
و (آن که) نام پروردگارش را یاد کرد سپس نماز خواند! (15)
ولى شما زندگى دنیا را مقدم مىدارید، (16)
در حالى که آخرت بهتر و پایدارتر است! (17)
این دستورها در کتب آسمانى پیشین (نیز) آمده است، (18)
در کتب ابراهیم و موسى. (19)
سورة الطارق 86
به نام خداوند بخشنده مهربان
سوگند به آسمان و کوبنده شب! (1)
و تو نمىدانى کوبنده شب چیست! (2)
همان ستاره درخشان و شکافنده تاریکیهاست! (3)
(به این آیت بزرگ الهى سوگند) که هر کس مراقب و محافظى دارد! (4)
انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است! (5)
از یک آب جهنده آفریده شده است، (6)
آبى که از میان پشت و سینهها خارج مىشود! (7)
مسلما او ( خدائى که انسان را از چنین چیز پستى آفرید) مىتواند او را بازگرداند! (8)
در آن روز که اسرار نهان (انسان) آشکار میشود، (9)
و براى او هیچ نیرو و یاورى نیست! (10)
سوگند به آسمان پرباران، (11)
و سوگند به زمین پرشکاف (که گیاهان از آن سر برمىآورند)، (12)
که این (قرآن) سخنى است که حق را از باطل جدا مىکند، (13)
و هرگز شوخى نیست! (14)
آنها پیوسته حیله مىکنند، (15)
و من هم در برابر آنها چاره مىکنم! (16)
حال که چنین است کافران را (فقط) اندکى مهلت ده (تا سزاى اعمالشان را ببینند)! (17)
سورة البروج
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
سوگند به آسمان که داراى برجهاى بسیار است، (1)
و سوگند به آن روز موعود، (2)
و سوگند به «شاهد» و «مشهود»! («شاهد»: پیامبر و گواهان اعمال، و «مشهود» : اعمال امت است) (3)
مرگ بر شکنجهگران صاحب گودال (آتش)، (4)
آتشى عظیم و شعلهور! (5)
هنگامى که در کنار آن نشسته بودند، (6)
و آنچه را با مؤمنان انجام مىدادند (با خونسردى و قساوت) تماشا مىکردند! (7)
آنها هیچ ایرادى بر مؤمنان نداشتند جز اینکه به خداوند عزیز و حمید ایمان آورده بودند; (8)
همان کسى که حکومت آسمانها و زمین از آن اوست و خداوند بر همه چیز گواه است! (9)
کسانى که مردان و زنان باایمان را شکنجه دادند سپس توبه نکردند، براى آنها عذاب دوزخ و عذاب آتش سوزان است! (10)
و براى کسانى که ایمان آوردند و اعمال شایسته انجام دادند، باغهایى از بهشت است که نهرها زیر درختانش جارى است; و این نجات و پیروزى بزرگ است! (11)
گرفتن قهرآمیز و مجازات پروردگارت به یقین بسیار شدید است! (12)
اوست که آفرینش را آغاز مىکند و بازمىگرداند، (13)
و او آمرزنده و دوستدار (مؤمنان) است، (14)
صاحب عرش و داراى مجد و عظمت است، (15)
و آنچه را مىخواهد انجام مىدهد! (16)
آیا داستان لشکرها به تو رسیده است، (17)
لشکریان فرعون و ثمود؟! (18)
ولى کافران پیوسته در تکذیب حقند، (19)
و خداوند به همه آنها احاطه دارد! (20)
(این آیات، سحر و دروغ نیست،) بلکه قرآن باعظمت است... (21)
که در لوح محفوظ جاى دارد! (22)
سورة الانشقاق 84
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
در آن هنگام که آسمان ( کرات آسمانى) شکافته شود، (1)
و تسلیم فرمان پروردگارش شود -و سزاوار است چنین باشد- (2)
و در آن هنگام که زمین گسترده شود، (3)
و آنچه در درون دارد بیرون افکنده و خالى شود، (4)
و تسلیم فرمان پروردگارش گردد -و شایسته است که چنین باشد- (5)
اى انسان! تو با تلاش و رنج بسوى پروردگارت مىروى و او را ملاقات خواهى کرد! (6)
پس کسى که نامه اعمالش به دست راستش داده شود، (7)
بزودى حساب آسانى براى او مىشود، (8)
و خوشحال به اهل و خانوادهاش بازمىگردد. (9)
و اما کسى که نامه اعمالش به پشت سرش داده شود، (10)
بزودى فریاد مىزند واى بر من که هلاک شدم! (11)
و در شعلههاى سوزان آتش مىسوزد. (12)
چرا که او در میان خانوادهاش پیوسته (از کفر و گناه خود) مسرور بود! (13)
او گمان مىکرد هرگز بازگشت نمىکند! (14)
آرى، پروردگارش نسبت به او بینا بود (و اعمالش را براى حساب ثبت کرد)! (15)
سوگند به شفق، (16)
و سوگند به شب و آنچه را جمعآورى مىکند، (17)
و سوگند به ماه آنگاه که بدر کامل مىشود، (18)
که همه شما پیوسته از حالى به حال دیگر منتقل مىشوید (تا به کمال برسید). (19)
پس چرا آنان ایمان نمىآورند؟! (20)
و هنگامى که قرآن بر آنها خوانده مىشود سجده نمىکنند؟! (21)
بلکه کافران پیوسته آیات الهى را انکار مىکنند! (22)
و خداوند آنچه را در دل پنهان مىدارند بخوبى مىداند! (23)
پس آنها را به عذابى دردناک بشارت ده! (24)
مگر کسانى که ایمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، که براى آنان پاداشى است قطعنشدنى! (25)
سورة المطففین 83
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
واى بر کمفروشان! (1)
آنان که وقتى براى خود پیمانه مىکنند، حق خود را بطور کامل مىگیرند; (2)
اما هنگامى که مىخواهند براى دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم مىگذارند! (3)
آیا آنها گمان نمىکنند که برانگیخته مىشوند، (4)
در روزى بزرگ; (5)
روزى که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان مىایستند. (6)
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) مىپندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجین» است! (7)
تو چه مىدانى «سجین» چیست؟ (8)
نامهاى است رقم زده شده و سرنوشتى است حتمى! (9)
واى در آن روز بر تکذیبکنندگان! (10)
همانها که روز جزا را انکار مىکنند. (11)
تنها کسى آن را انکار مىکند که متجاوز و گنهکار است! (12)
(همان کسى که) وقتى آیات ما بر او خوانده مىشود مىگوید: «این افسانههاى پیشینیان است!; سذللّه (13)
چنین نیست که آنها مىپندارند، بلکه اعمالشان چون زنگارى بر دلهایشان نشسته است! (14)
چنین نیست که مىپندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند! (15)
سپس آنها به یقین وارد دوزخ مىشوند! (16)
بعد به آنها گفته مىشود: «این همان چیزى است که آن را انکار مىکردید!» (17)
چنان نیست که آنها (درباره معاد) مىپندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیین» است! (18)
و تو چه مىدانى «علیین» چیست! (19)
نامهاى است رقمخورده و سرنوشتى است قطعى، (20)
که مقربان شاهد آنند! (21)
مسلما نیکان در انواع نعمتاند: (22)
بر تختهاى زیباى بهشتى تکیه کرده و (به زیباییهاى بهشت) مىنگرند! (23)
در چهرههایشان طراوت و نشاط نعمت را مىبینى و مىشناسى! (24)
آنها از شراب (طهور) زلال دستنخورده و سربستهاى سیراب مىشوند! (25)
مهرى که بر آن نهاده شده از مشک است; و در این نعمتهاى بهشتى راغبان باید بر یکدیگر پیشى گیرند! (26)
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است، (27)
همان چشمهاى که مقربان از آن مىنوشند. (28)
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان مىخندیدند، (29)
و هنگامى که از کنارشان مىگذشتند آنان را با اشاره تمسخر مىکردند، (30)
و چون به سوى خانواده خود بازمىگشتند مسرور و خندان بودند، (31)
و هنگامى که آنها را مىدیدند مىگفتند: «اینها گمراهانند!» (32)
در حالى که هرگز مامور مراقبت و متکفل آنان ( مؤمنان) نبودند! (33)
ولى امروز مؤمنان به کفار مىخندند، (34)
در حالى که بر تختهاى آراسته بهشتى نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مىنگرند! (35)
آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (36)
سورة الانفطار 82
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
آن زمان که آسمان ( کرات آسمانى) از هم شکافته شود، (1)
و آن زمان که ستارگان پراکنده شوند و فرو ریزند، (2)
و آن زمان که دریاها به هم پیوسته شود، (3)
و آن زمان که قبرها زیر و رو گردد (و مردگان خارج شوند)، (4)
(در آن زمان) هر کس مىداند آنچه را از پیش فرستاده و آنچه را براى بعد گذاشته است. (5)
اى انسان! چه چیز تو را در برابر پروردگار کریمت مغرور ساخته است؟! (6)
همان خدایى که تو را آفرید و سامان داد و منظم ساخت، (7)
و در هر صورتى که خواست تو را ترکیب نمود. (8)
(آرى) آن گونه که شما مىپندارید نیست; بلکه شما روز جزا را منکرید! (9)
و بىشک نگاهبانانى بر شما گمارده شده... (10)
والا مقام و نویسنده (اعمال نیک و بد شما)، (11)
که مىدانند شما چه مىکنید! (12)
به یقین نیکان در نعمتى فراوانند. (13)
و بدکاران در دوزخند، (14)
روز جزا وارد آن مىشوند و مىسوزند، (15)
و آنان هرگز از آن غایب و دور نیستند! (16)
تو چه مىدانى روز جزا چیست؟! (17)
باز چه مىدانى روز جزا چیست؟! (18)
روزى است که هیچ کس قادر بر انجام کارى به سود دیگرى نیست، و همه امور در آن روز از آن خداست! (19)
سورة التکویر 81
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
در آن هنگام که خورشید در هم پیچیده شود، (1)
و در آن هنگام که ستارگان بىفروغ شوند، (2)
و در آن هنگام که کوهها به حرکت درآیند، (3)
و در آن هنگام که باارزشترین اموال به دست فراموشى سپرده شود، (4)
و در آن هنگام که وحوش جمع شوند، (5)
و در آن هنگام که دریاها برافروخته شوند، (6)
و در آن هنگام که هر کس با همسان خود قرین گردد، (7)
و در آن هنگام که از دختران زنده به گور شده سؤال شود: (8)
به کدامین گناه کشته شدند؟! (9)
و در آن هنگام که نامههاى اعمال گشوده شود، (10)
و در آن هنگام که پرده از روى آسمان برگرفته شود، (11)
و در آن هنگام که دوزخ شعلهور گردد، (12)
و در آن هنگام که بهشت نزدیک شود، (13)
(آرى در آن هنگام) هر کس مىداند چه چیزى را آماده کرده است! (14)
سوگند به ستارگانى که بازمىگردند، (15)
حرکت مىکنند و از دیدهها پنهان مىشوند، (16)
و قسم به شب، هنگامى که پشت کند و به آخر رسد، (17)
و به صبح، هنگامى که تنفس کند، (18)
که این (قرآن) کلام فرستاده بزرگوارى است ( جبرئیل امین) (19)
که صاحب قدرت است و نزد (خداوند) صاحب عرش، مقام والائى دارد! (20)
در آسمانها مورد اطاعت (فرشتگان) و امین است! (21)
و مصاحب شما ( پیامبر) دیوانه نیست! (22)
او (جبرئیل) را در افق روشن دیده است! (23)
و او نسبت به آنچه از طریق وحى دریافت داشته بخل ندارد! (24)
این (قرآن) گفته شیطان رجیم نیست! (25)
پس به کجا مىروید؟! (26)
این قرآن چیزى جز تذکرى براى جهانیان نیست، (27)
براى کسى از شما که بخواهد راه مستقیم در پیش گیرد! (28)
و شما اراده نمىکنید مگر اینکه خداوند -پروردگار جهانیان- اراده کند و بخواهد! (29)
سورة عبس 80
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
چهره در هم کشید و روى برتافت... (1)
از اینکه نابینایى به سراغ او آمده بود! (2)
تو چه مىدانى شاید او پاکى و تقوا پیشه کند، (3)
یا متذکر گردد و این تذکر به حال او مفید باشد! (4)
اما آن کس که توانگر است، (5)
تو به او روى مىآورى، (6)
در حالى که اگر او خود را پاک نسازد، چیزى بر تو نیست! (7)
اما کسى که به سراغ تو مىآید و کوشش مىکند، (8)
و از خدا ترسان است، (9)
تو از او غافل مىشوى! (10)
هرگز چنین نیست که آنها مىپندارند; این (قرآن) تذکر و یادآورى است، (11)
و هر کس بخواهد از آن پند مىگیرد! (12)
در الواح پرارزشى ثبت است، (13)
الواحى والاقدر و پاکیزه، (14)
به دست سفیرانى است (15)
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار! (16)
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است! (17)
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟! (18)
او را از نطفه ناچیزى آفرید، سپس اندازهگیرى کرد و موزون ساخت، (19)
سپس راه را براى او آسان کرد، (20)
بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،(21)
سپس هرگاه بخواهد او را زنده مىکند! (22)
چنین نیست که او مىپندارد; او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است! (23)
انسان باید به غذاى خویش (و آفرینش آن) بنگرد! (24)
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم، (25)
سپس زمین را از هم شکافتیم، (26)
و در آن دانههاى فراوانى رویاندیم، (27)
و انگور و سبزى بسیار، (28)
و زیتون و نخل فراوان، (29)
و باغهاى پردرخت، (30)
و میوه و چراگاه، (31)
تا وسیلهاى براى بهرهگیرى شما و چهارپایانتان باشد! (32)
هنگامى که آن صداى مهیب ( صیحه رستاخیز) بیاید، (کافران در اندوه عمیقى فرومىروند)! (33)
در آن روز که انسان از برادر خود مىگریزد، (34)
و از مادر و پدرش، (35)
و زن و فرزندانش; (36)
در آن روز هر کدام از آنها وضعى دارد که او را کاملا به خود مشغول مىسازد! (37)
چهرههائى در آن روز گشاده و نورانى است، (38)
خندان و مسرور است; (39)
و صورتهایى در آن روز غبارآلود است، (40)
و دود تاریکى آنها را پوشانده است، (41)
آنان همان کافران فاجرند! (42)