سورة الزلزلة 99

سورة الزلزلة 99
به نام خداوند بخشنده مهربان

هنگامى که زمین شدیدا به لرزه درآید، (1)

و زمین بارهاى سنگینش را خارج سازد! (2)

و انسان مى‏گوید: «زمین را چه مى‏شود (که این گونه مى‏لرزد)؟!» (3)

در آن روز زمین تمام خبرهایش را بازگو مى‏کند; (4)

چرا که پروردگارت به او وحى کرده است! (5)

در آن روز مردم بصورت گروه‏هاى پراکنده (از قبرها) خارج مى‏شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود! (6)

پس هر کس هموزن ذره‏اى کار خیر انجام دهد آن را مى‏بیند! (7)

و هر کس هموزن ذره‏اى کار بد کرده آن را مى‏بیند! (8)

سورة البینة 98

 سورة البینة 98
به نام خداوند بخشنده مهربان

کافران از اهل کتاب و مشرکان (مى‏گفتند:) دست از آیین خود برنمى‏دارند تا دلیل روشنى براى آنها بیاید، (1)

پیامبرى از سوى خدا (بیاید) که صحیفه‏هاى پاکى را (بر آنها) بخواند، (2)

و در آن نوشته‏هاى صحیح و پرارزشى باشد! (ولى هنگامى که آمد ایمان نیاوردند، مانند اهل کتاب). (3)

اهل کتاب (نیز در دین خدا) اختلاف نکردند مگر بعد از آنکه دلیل روشن براى آنان آمد! (4)

و به آنها دستورى داده نشده بود جز اینکه خدا را بپرستند در حالى که دین خود را براى او خالص کنند و از شرک به توحید بازگردند، نماز را برپا دارند و زکات را بپردازند; و این است آیین مستقیم و پایدار! (5)

کافران از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخند، جاودانه در آن مى‏مانند; آنها بدترین مخلوقاتند! (6)

(اما) کسانى که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند، بهترین مخلوقات (خدا)یند! (7)

پاداش آنها نزد پروردگارشان باغهاى بهشت جاویدان است که نهرها از زیر درختانش جارى است; همیشه در آن مى‏مانند! (هم) خدا از آنها خشنود است و (هم) آنها از خدا خشنودند; و این (مقام والا) براى کسى است که از پروردگارش بترسد! (8)

سورة القدر 97

سورة القدر 97
به نام خداوند بخشنده مهربان

ما آن ( قرآن) را در شب قدر نازل کردیم! (1)

و تو چه مى‏دانى شب قدر چیست؟! (2)

شب قدر بهتر از هزار ماه است! (3)

فرشتگان و «روح‏» در آن شب به اذن پروردگارشان براى (تقدیر) هر کارى نازل مى‏شوند. (4)

شبى است سرشار از سلامت (و برکت و رحمت) تا طلوع سپیده! (5)

سورة العلق 96

 سورة العلق 96
به نام خداوند بخشنده مهربان

بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید، (1)

همان کس که انسان را از خون بسته‏اى خلق کرد! (2)

بخوان که پروردگارت (از همه) بزرگوارتر است، (3)

همان کسى که بوسیله قلم تعلیم نمود، (4)

و به انسان آنچه را نمى‏دانست یاد داد! (5)

چنین نیست (که شما مى‏پندارید) به یقین انسان طغیان مى‏کند، (6)

از اینکه خود را بى‏نیاز ببیند! (7)

و به یقین بازگشت (همه) به سوى پروردگار تو است! (8)

به من خبر ده آیا کسى که نهى مى‏کند، (9)

بنده‏اى را به هنگامى که نماز مى‏خواند (آیا مستحق عذاب الهى نیست)؟! (10)

به من خبر ده اگر این بنده به راه هدایت باشد، (11)

یا مردم را به تقوا فرمان دهد (آیا نهى کردن او سزاوار است)؟! (12)

به من خبر ده اگر (این طغیانگر) حق را انکار کند و به آن پشت نماید (آیا مستحق مجازات الهى نیست)؟! (13)

آیا او ندانست که خداوند (همه اعمالش را) مى‏بیند؟! (14)

چنان نیست که او خیال مى‏کند، اگر دست از کار خود برندارد، ناصیه‏اش ( موى پیش سرش) را گرفته (و به سوى عذاب مى‏کشانیم)، (15)

همان ناصیه دروغگوى خطاکار را! (16)

سپس هر که را مى‏خواهد صدا بزند (تا یاریش کند)! (17)

ما هم بزودى ماموران دوزخ را صدا مى‏زنیم (تا او را به دوزخ افکنند)! (18)

چنان نیست (که آن طغیانگر مى‏پندارد); هرگز او را اطاعت مکن، و سجده نما و (به خدا) تقرب جوى! (19)

سورة التین 95

سورة التین 95
به نام خداوند بخشنده مهربان

قسم به انجیر و زیتون (یا: قسم به سرزمین شام و بیت المقدس)، (1)

و سوگند به «طور سینین‏»، (2)

و قسم به این شهر امن ( مکه)، (3)

که ما انسان را در بهترین صورت و نظام آفریدیم، (4)

سپس او را به پایین‏ترین مرحله بازگرداندیم، (5)

مگر کسانى که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند که براى آنها پاداشى تمام‏نشدنى است! (6)

پس چه چیز سبب مى‏شود که بعد از این همه (دلایل روشن) روز جزا را انکار کنى؟! (7)

آیا خداوند بهترین حکم‏کنندگان نیست؟! (8)

سورة الشرح 94

سورة الشرح 94
به نام خداوند بخشنده مهربان

آیا ما سینه تو را گشاده نساختیم، (1)

و بار سنگین تو را از تو برنداشتیم؟! (2)

همان بارى که سخت بر پشت تو سنگینى مى‏کرد! (3)

و آوازه تو را بلند ساختیم! (4)

به یقین با (هر) سختى آسانى است! (5)

(آرى) مسلما با (هر) سختى آسانى است، (6)

پس هنگامى که از کار مهمى فارغ مى‏شوى به مهم دیگرى پرداز، (7)

و به سوى پروردگارت توجه کن! (8)

سورة الضحى 93

سورة الضحى 93
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

قسم به روز در آن هنگام که آفتاب برآید (و همه جا را فراگیرد)، (1)

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد، (2)

که خداوند هرگز تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده است! (3)

و مسلما آخرت براى تو از دنیا بهتر است! (4)

و بزودى پروردگارت آنقدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوى! (5)

آیا او تو را یتیم نیافت و پناه داد؟! (6)

و تو را گمشده یافت و هدایت کرد، (7)

و تو را فقیر یافت و بى‏نیاز نمود، (8)

حال که چنین است یتیم را تحقیر مکن، (9)

و سؤال‏کننده را از خود مران، (10)

و نعمتهاى پروردگارت را بازگو کن! (11)

سورة اللیل 92

سورة اللیل 92
به نام خداوند بخشنده مهربان

قسم به شب در آن هنگام که (جهان را) بپوشاند، (1)

و قسم به روز هنگامى که تجلى کند، (2)

و قسم به آن کس که جنس مذکر و مؤنث را آفرید، (3)

که سعى و تلاش شما مختلف است: (4)

اما آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزگارى پیش گیرد، (5)

و جزاى نیک (الهى) را تصدیق کند، (6)

ما او را در مسیر آسانى قرار مى‏دهیم! (7)

اما کسى که بخل ورزد و (از این راه) بى‏نیازى طلبد، (8)

و پاداش نیک (الهى) را انکار کند، (9)

بزودى او را در مسیر دشوارى قرار مى‏دهیم; (10)

و در آن هنگام که (در جهنم) سقوط مى‏کند، اموالش به حال او سودى نخواهد داشت! (11)

به یقین هدایت کردن بر ماست، (12)

و آخرت و دنیا از آن ماست، (13)

و من شما را از آتشى که زبانه مى‏کشد بیم مى‏دهم، (14)

کسى جز بدبخت‏ترین مردم وارد آن نمى‏شود; (15)

همان کس که (آیات خدا را) تکذیب کرد و به آن پشت نمود! (16)

و بزودى با تقواترین مردم از آن دور داشته مى‏شود، (17)

همان کس که مال خود را (در راه خدا) مى‏بخشد تا پاک شود. (18)

و هیچ کس را نزد او حق نعمتى نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد، (19)

بلکه تنها هدفش جلب رضاى پروردگار بزرگ اوست; (20)

و بزودى راضى و خشنود مى‏شود! (21)

سورة الشمس 91

سورة الشمس 91
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

به خورشید و گسترش نور آن سوگند، (1)

و به ماه هنگامى که بعد از آن درآید، (2)

و به روز هنگامى که صفحه زمین را روشن سازد، (3)

و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند، (4)

و قسم به آسمان و کسى که آسمان را بنا کرده، (5)

و به زمین و کسى که آن را گسترانیده، (6)

و قسم به جان آدمى و آن کس که آن را (آفریده و) منظم ساخته، (7)

سپس فجور و تقوا (شر و خیرش) را به او الهام کرده است، (8)

که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده; (9)

و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است! (10)

قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند، (11)

آنگاه که شقى‏ترین آنها بپاخاست، (12)

و فرستاده الهى ( صالح) به آنان گفت: «ناقه خدا ( همان شترى که معجزه الهى بود) را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!» (13)

ولى آنها او را تکذیب و ناقه را پى کردند (و به هلاکت رساندند); از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد! (14)

و او هرگز از فرجام این کار ( مجازات ستمگران) بیم ندارد! (15)

سورة البلد

سورة البلد
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

قسم به این شهر مقدس ( مکه)، (1)

شهرى که تو در آن ساکنى، (2)

و قسم به پدر و فرزندش ( ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح)، (3)

که ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگى او پر از رنجهاست)! (4)

آیا او گمان مى‏کند که هیچ کس نمى‏تواند بر او دست یابد؟! (5)

مى‏گوید: «مال زیادى را (در کارهاى خیر) نابود کرده‏ام!» (6)

آیا (انسان) گمان مى‏کند هیچ کس او را ندیده (که عمل خیرى انجام نداده) است؟! (7)

آیا براى او دو چشم قرار ندادیم، (8)

و یک زبان و دو لب؟! (9)

و او را به راه خیر و شر هدایت کردیم! (10)

ولى او از آن گردنه مهم نگذشت! (11)

و تو نمى‏دانى آن گردنه چیست! (12)

آزادکردن برده‏اى، (13)

یا غذا دادن در روز گرسنگى... (14)

یتیمى از خویشاوندان، (15)

یا مستمندى خاک‏نشین را، (16)

سپس از کسانى باشد که ایمان آورده و یکدیگر را به شکیبایى و رحمت توصیه مى‏کنند! (17)

آنها «اصحاب الیمین‏»اند (که نامه اعمالشان را به دست راستشان مى‏دهند)! (18)

و کسانى که آیات ما را انکار کرده‏اند افرادى شومند (که نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى‏شود). (19)

بر آنها آتشى است فروبسته (که راه فرارى از آن نیست)! (20)